Pedagog/psycholog szkolny

Chcesz zapytać…..
Masz problem……
Potrzebujesz pomocy…….
Chcesz o czymś powiedzie
ć…..
…przyjdź i porozmawiaj

czeka na Ciebie
pedagog szkolny:
Iwona Pogonowska

Elżbieta Niekrasz

oraz szkolny psycholog:

Aleksandra Polak

Godziny pracy pedagogów szkolnych i psychologa w SP17

Rok szkolny 2025/2026

CZAS PRACY PEDAGOGA: mgr Iwona Pogonowska

Poniedziałek8.00-9.00-  konsultacje9.00-14.00 –  gab. pedagoga  Wtorek                                        8.35-10.35 gab. pedagoga  11.45 – 13.15- gab. pedagoga     Środa 8.25-  11.25 gab. pedagoga  12.30-13.30- gab. pedagoga    Czwartek                                                                      8.15-8.45 gab pedagoga 9.45-12.45- gab. pedagoga   Piątek                                    8.40-9.40 – gab. pedagoga 10.40-13.40- gab. pedagoga 

CZAS PRACY PEDAGOGA: mgr Elżbieta Niekrasz

Poniedziałek 8:30 – 12:30Wtorek 13:15 – 14:15 Środa 9:00 -1 3:00 Czwartek  9:30 – 13:30 Piątek 8:30 – 12:30

CZAS PRACY PSYCHOLOGA: mgr Aleksandra Polak

Poniedziałek 7.00-12.30 gab. psychologaWtorek  12.00 -15:30  gab. psychologa Środa 7.30-11:30 gab. psychologa

Zapraszamy do kontaktu za pośrednictwem Lbrusa lub na adres:

niekrasz@sp-17.pl

pogonowska@sp-17.pl

polak@sp-17.pl

Jeśli jesteś RODZICEM  możesz liczyć na naszą pomoc w sytuacji gdy;
                                    Zauważasz u dziecka trudności w uczeniu się,
                                    Potrzebujesz wsparcia w procesie wychowania, 
                                    Twoja rodzina jest w trudnej sytuacji materialnej,
                                    Niepokoi Cię zachowanie dziecka,
                                    Masz jakiekolwiek pytania i nie wiesz do kogo się z nimi zwrócić.
 MOŻESZ LICZYĆ  Z NASZEJ STRONY 
                                                                       NA WSPARCIE, POMOC I DYSKRECJĘ!!!

 

 
 

 
 AGRESJA U DZIECI
W swojej pracy zawodowej często spotykam się z rodzicami, którzy proszą mnie o radę i wskazówki w postępowaniu z dziećmi mającymi problem  z pohamowanie agresji (zwłaszcza rówieśniczej). Czy istnieją skuteczne metody zapobiegania agresji?
    Przedtem jednak należy wymienić kilka przyczyn powstawania zachowań agresywnych. Mogą to być:
  • zaburzenia osobowości,
  • mikrouszkodzenia centralnego układu nerwowego,
  • niewłaściwe oddziaływania wychowawcze, jako jeden z objawów nadpobudliwości psychoruchowej.
Aby zachowania agresywne nie utrwalały się u naszych dzieci należy:
  • starać się, by dziecko nie stykało się z zachowaniem agresywnym (zwłaszcza w domu), które może stać się powielanym przez dziecko modelem postępowania,
  • przedstawiać mu pozytywne cechy zachowania,
  • nagradzać dzieci za ich przejawianie, przekazywać dzieciom informacje na temat agresji, jako zachowania niewłaściwego, a jednocześnie wpajać właściwe i ogólnie przyjęte sposoby postępowania,
  • należy ograniczać sytuacje, w których dziecko najczęściej przejawia agresję,
  • podawać dzieciom właściwe sposoby realizowania swoich potrzeb, np. podpowiadać dziecku w jaki sposób można zdobyć przyjaźń i uznanie kolegów,
  •  podsuwać zajęcia, które wymagają od dziecka opiekuńczości, wrażliwości np. opiekowania się roślinami, zwierzętami, słabszymi lub młodszymi,
  • znaleźć dziedzinę działania, w której dziecko będzie mogło odnosić sukcesy i tym samym imponować innym.
Nie powinniśmy zająć się jedynie eliminowaniem wszelkich przejawów agresywności, ale należy pomóc w uregulowaniu stosunków dziecka z otoczeniem i starać się skierować jego energię, chęć dominowania i walki na inne potrzebne i społecznie akceptowane działania.
Musimy pamiętać także o tym, aby nie piętnować i nie potępiać człowieka – dziecka, ale jego złe zachowanie i postępowanie.
    Pragnę na koniec przytoczyć zasady postępowania, które przyjęło jako dekalog Polskie Stowarzyszenia Pedagogów.  Mają one fundamentalne znaczenie dla kształtowania pozytywnych wzorców zachowania.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze krytyki, uczy się potępiać.
  • Jeśli dziecko doświadcza wrogości, uczy się walczyć.
  • Jeśli dziecko musi znosić kpiny, uczy się nieśmiałości.
  • Jeśli dziecko jest zawstydzane, uczy się poczucia winy.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze tolerancji, uczy się być cierpliwym.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze zachęty, uczy się ufności.
  • Jeśli dziecko jest akceptowane i chwalone, uczy się doceniać innych.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze uczciwości, uczy się sprawiedliwości.
  • Jeśli dziecko żyje w poczuciu bezpieczeństwa, uczy się ufności.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze aprobaty, uczy się lubić.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze akceptacji i przyjaźni uczy się tego, jak znaleźć miłość w świecie. 

Opracowała: Iwona Pogonowska – na podstawie wskazówek  Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej i Pisma Ogólnopolskiego Klubu Alternatywnych Pedagogów Klanza, lublin 1994, nr 8 s.
Przewijanie do góry